Przygnębienie | ||
Wyświetlony 430 razy, Komentarzy: 0
Przygnębienie ogarnia nas stopniowo i powoli, często towarzyszą mu rozmaite objawy somatyczne, takie jak bóle głowy, brzucha, serca, skłonność do infekcji, itd. Ignorowane prowadzi do rozwoju przewlekłych dolegliwości, i często przeradza się w depresję. Szczególnie podatni na przygnębienie są ludzie o pięknej, wrażliwej osobowości i im właśnie poświęcam ten artykuł.
Depresja czy przygnębienie?
Depresja nie jest chorobą o ściśle określonym obrazie klinicznym - skrada się podstępnie i na ogół trudno jest rozpoznać jej początek. Nie posiada ona wyraźnego obrazu dolegliwości somatycznych. Jest cierpieniem duszy. Natężenia tego cierpienia nie da się jednoznacznie zmierzyć, trudno, więc uchwycić moment, w którym powszechnie obserwowane przygnębienie staje się depresją. Na szczęście, stan, który w potocznym rozumieniu nazywamy depresją jest tylko mniej lub bardziej nasilonym przygnębieniem. Depresja, bowiem należy do chorób psychicznych i nieleczona prowadzi często do prób samobójczych. Depresją jest to całkowity brak akceptacji siebie i swojego życia, który nie ma związku z sytuacją społeczną, rodzinną czy materialną chorego. Przygnębienie natomiast jest odpowiedzią na stres spowodowany nawarstwiającymi się, nierozwiązanymi problemami emocjonalnymi, społecznymi czy zawodowymi. Okresy przygnębienia w dzisiejszych czasach obserwujemy powszechnie. Zdarzają się one każdemu. Trwają różnie długo. Często powracają. Można by powiedzieć, że jest to swoista cena, jaką płacimy za postęp cywilizacyjny. To ciemna strona dobrobytu i drapieżnej potrzeby posiadania.
Pasywność
Charakterystyczną cechą przygnębienia jest pasywność w stosunku do narastających problemów. Pojawia się odczucie osaczenia przez kłopoty i bezradności. Budzą się natręctwa myślowe, które zakłócają sen. Nasze postrzeganie świata zawęża się i nie dostrzegamy spotykających nas codziennie nowych możliwości. Stajemy się ofiarami naszego własnego zranionego „ja”. To ono każe nam stale myśleć o sobie i blokuje przed aktywnym działaniem, przed radością z dokonanych osiągnięć. Z dnia na dzień rośnie nawis niedokończonych zamierzeń, niezałatwionych spraw. Stopniowo pogrążamy się w poczuciu osamotnienia, uciekamy od kontaktów towarzyskich i zamykamy w jaskini smutku. Drobne niepowodzenia urastają do rangi gigantycznych porażek. Miotają nami sprzeczne emocje – rozdrażnienie, gniew, zwątpienie, – które utrudniają skuteczne działanie. Smutek wypełnia nas po brzegi, oplata, jak pajęczyna i blokuje jakiekolwiek działanie. Wtedy zamiast środków psychotropowych, należy najpierw zastosować preparaty naturalne.
Największe, udowodnione badaniami klinicznymi działanie przeciwdepresyjne ma wyciąg wodno-alkoholowy z dziurawca, zwany potocznie nalewką. Jest on dostępny w aptekach, bez recept i łatwy w dawkowaniu. Nie można go zastąpić zwykłym naparem z dziurawca, ponieważ inne frakcje rośliny ekstrahują się w wodzie, a inne w roztworach spirytusowych. Istotne klinicznie znaczenie przeciwdepresyjne posiada, więc extrakt spirytusowy, czyli nalewka, a nie ekstrakt wodny, czyli napar. Innym naturalnym remedium na stany rozdrażnienia i obniżonego nastroju są leki homeopatyczne. Sposób ich oddziaływania na emocje człowieka nie został dotychczas „naukowo” poznany, ale niewątpliwie istnieje. W większości przypadków reaktywnej depresji leki homeopatyczne mogą i powinny zastąpić powszechnie nadużywane leki psychotropowe.
W doborze właściwego leku lub leków powinien pomóc odpowiednio przeszkolony lekarz. Lista tych leków jest naprawdę długa. Ważne jest by zażywać je odpowiednio wcześnie, już przy pierwszych symptomach obniżenia nastroju. Ich działanie jest zaskakująco skuteczne i, co najważniejsze, zupełnie pozbawione niepożądanych objawów ubocznych oraz nie powoduje uzależnień. Homeopatia w stanach przygnębienia jest, więc świetną alternatywą dla coraz powszechniej nadużywanych leków psychotropowych. Dla przykładu:
• Jeżeli nasze przygnębienie spowodowane jest przepracowaniem intelektualnym, na przykład intensywną nauką w czasie sesji egzaminacyjnej skutecznym, lekiem może okazać się Kalium phosphoricum 15 CH.
• W przypadkach głębokiego, paraliżującego przemęczenia i smutku bardziej odpowiedni będzie lek o nazwie Acidum phosporicum 15 CH.
• Dla kobiet, płaczliwych i rozdrażnionych, skłonnych do izolowania się przed światem i przyjaciółmi, a także w tzw. depresji poporodowej polecam lek Sepia 15 CH.
• W głębokim smutku po stracie najbliższych znaczącą ulgę może przynieść zażywanie leku Natrum muriaticum 15 CH.
• Histeryczną drażliwość i łzy złagodzi lek Ignatia 15 CH.
• Objawy napięcia przedmiesiączkowego oraz przygnębienia wywołanego zazdrością złagodzi natomiast lek Lachesis 15CH.
Homeopatia jest dobrą alternatywą dla coraz powszechniej nadużywanych leków psychotropowych.
Kojące zapachy
Niemalże od zarania dziejów człowiek posługiwał się magią zapachów dla wywołania przyjemnych doznań. Wśród stosowanych obecnie około siedemdziesięciu olejków aromaterapeutycznych przynajmniej połowa posiada właściwości kojące smutek i przygnębienie. Niestety sztuka aromaterapii nigdy nie osiągnęła w Polsce wyżyn Dalekiego Wschodu, ale na szczęście jej popularność rośnie do tego stopnia, że stała się nawet przedmiotem badań naukowych. Naturalne olejki aromaterapeutyczne kupuje się w aptekach, lub sklepach zielarskich. Są stosunkowo tanie i łatwo dostępne.
Spośród szeroko dostępnych u nas olejków o sprawdzonym przeciwdepresyjnym działaniu gorąco polecam olejki: lawendowy, pomarańczowy, i ylangowy - otrzymywany z delikatnych kwiatów drzewa jagodlinu pospolitego, czyli ylang - ylang rosnącego w krajach subtropikalnych na Filipinach, Malezji i Indonezji, którego zapach przypomina hiacynt, tuberozę i jaśmin. Olejki te działają łagodząco w stanach depresji i frustracji, pomagają opanować niepokój i bezsenność wywołane stresem, mają właściwości przeciwdepresyjne i uspokajające układ nerwowy. Nie wywołują przyzwyczajeń ani innych niepożądanych objawów. Ich stosowanie jest nie tylko bezpieczne, ale także przyjemne. Można je dodawać do kąpieli, albo do specjalnych kominków aromaterapeutycznych, w których nastrojowy płomień świeczki ogrzewa olejki, a ich zapachy wypełniają otoczenie.
Wszystkie naturalne metody leczenia łagodzą objawy przygnębienia, ale aby uwolnić się od depresyjnych myśli możemy tylko my sami. To droga trudna i początkowo bolesna. Pomogę wam postawić na niej cztery pierwsze kroki. Następne z łatwością zrobicie sami.
Pierwszy krok - pożegnanie z przeszłością
Tybetańskie porzekadło mówi, że na każdej, nawet najdłuższej drodze trzeba zrobić pierwszy krok. Bez niego żadna podróż nigdy się nie zacznie. Uwolnienie się od przygnębienia jest drogą ku wolności naszej duszy i naszego umysłu.
Przygnębienie zatrzymuje nas w przeszłości. Wymusza rozpamiętywanie doznanych krzywd. Jesteśmy oplątani bólem, jak pajęczyną, której nie potrafimy przerwać. Pierwszym krokiem ku wolności musi być zdystansowanie się do wszystkiego, co już się wydarzyło. Musimy wybaczyć wszystkim, którzy nas skrzywdzili i przeprosić tych, których sami zraniliśmy. Jeśli żyją zróbmy to osobiście, jeśli już odeszli posłużmy się symbolem dobrego uczynku. Można na przykład nakarmić ptaki. Potem wybaczmy samym sobie. Wiem, że to trudniejsze, ale wykonalne. Każdy człowiek ma prawo do pomyłek. To nie tylko wasza wina, że się nie udało. Przecież wy chcieliście dobrze. Tylko umarli nie popełniają błędów.
Próbujcie tak długo, aż uporacie się ze wszystkimi demonami przeszłości. Wtedy doświadczycie ogromnej ulgi i wrócicie do teraźniejszości. Powrót do teraźniejszości jest cudownym doświadczeniem. Odczujecie radość do budzącego się poranka i ufność nadchodzącego dnia. Tak, jakbyście znaleźli się pod skrzydłami prywatnego anioła stróża.
Drugi krok – Przestrzeń wokół nas
Drugi krok to urządzanie przestrzeni. Trzeba zrobić porządek wokół siebie. Najpierw należy posprzątać, a potem wyrzucić lub oddać wszystkie niepotrzebne rzeczy. Od razu zrobi się luźniej i przestronniej. Teraz już możecie zamienić się w artystów i architektów wnętrz. Ustawcie niezbędne sprzęty, tak, jak wam się podoba. Jeśli są szare i ciemne przemalujcie je na jasne kolory. Odsłońcie okna i wpuśćcie światło do wnętrza. Nadajcie ścianom ciepłe słoneczne kolory. Wyrzućcie z szafy nienoszone od lat, niemodne ubrania. Teraz już wokół ciebie pojawiła się przyjazna przestrzeń, którą polubiliście i która was lubi. Ta przestrzeń to nie są ściany i meble. One tylko wyznaczają jej granice. Tą przestrzenią jest pustką, która się w tych granicach zawiera. Ta pustka jest najważniejsza. Wypełnijcie ją radością poprzez wesołą muzykę, która porywa do tańca, poprzez ciekawe, kolorowe oświetlenie ścian i kątów.
Dbajcie o waszą przestrzeń. Nie gromadźcie w niej śmieci. Pamiętajcie, że smutek przyciąga bałagan, a bałagan lubi smutek.
Trzeci krok – uzdrawiający ruch
Trzecim krokiem jest codzienna porcja ruchu. Nie jest ważne, w jaki sposób będziemy się poruszać, ale ważne jest żeby to robić systematycznie, niezależnie od pogody. Można biegać, maszerować albo jeździć na rowerze – byle na świeżym powietrzu. Ruch ma ogromne znaczenie dla naszego zdrowia i samopoczucia. Człowiek nie jest zwierzęciem osiadłym, ale poruszającym się. Ruch jest nam potrzebny nie tylko do utrzymania prawidłowego krążenia krwi i limfy, a wiec do właściwego odżywienia tkanek. Ruch bardzo skutecznie pozwala rozładować stres, frustracje, poczucie zagrożenia. Aktywność fizyczna jest somatycznym filarem leczenia depresji. Codzienna porcja ruchu na świeżym powietrzu to za mało. Konieczna jest jeszcze praktyka asanów hatha joga, ponieważ wprowadza do leczenia bardzo ważny czynnik porównywalny do psychoterapii.
Hatha joga przeżywa obecnie swój renesans. Są to ćwiczenia gimnastyczne, których rodowód wywodzi się ze starożytnych Indii. Jest ona częścią ajurwedy, staroindyjskiego systemu leczenia naturalnego, który został opisany w księgach wedyjskich.
Ćwiczenia polegają na wykonywaniu określonych pozycji, czyli asanów. Sposób, w jaki wykonujemy asany ma znaczenie kluczowe i dlatego pierwsze kroki lepiej jest wykonywać pod okiem doświadczonego nauczyciela. Pełna sesja ćwiczeń zajmuje minimum 1 godz. Wystarczy powtarzać ją 1-2 x w tygodniu. Codzienna praktyka składa się z 6 asanów i zajmuje około 30min.
Hatha joga głęboko ingeruje w naszą psychikę. Pozwala pozbyć się stanów lękowych, depresji, dręczących myśli i koszmarów sennych. Po sesji ćwiczeń czujemy się uspokojeni, pogodni, łatwiej się nam koncentrować i myśleć. Już po pierwszych sesjach można zauważyć znaczną poprawę nastroju i koncentracji. Podnosi się pułap możliwości intelektualnych, wraca spokój i pewność siebie. Podnosi się nasza odporność na stres. Stopniowo budujemy swoją własną, nową osobowość. Wraca spokój i pewność siebie, a przygnębienie stopniowo oddala się coraz bardziej, aż w końcu ginie bezpowrotnie.
Czwarty krok – droga samorealizacji
Droga samorealizacji, to droga ku spełnianiu marzeń. Podążanie tą drogą czyni nas ludźmi szczęśliwymi. Teraz, kiedy uwolniliśmy się od depresji i lęków mamy energię i siłę, by zdecydować, czego naprawdę chcemy. To musi być dla was coś naprawdę ważnego. Jeżeli chcecie odmienić wasze życie trzeba to zrobić. Pamiętajcie, że fatalizm nie istnieje. W naszym życiu dzieje się tylko to, co chcemy, żeby się działo. Jeżeli paraliżuje nas strach i zwątpienie w sukces, to rzeczywiście nic nam się nie uda. Teraz już przestaliście się bać. Nazwijcie swoje zamierzenie, albo pragnienie, a ono się zdarzy. Jeżeli już to zrobiliście, pora poszukać sprzymierzeńców. Najpewniej są gdzieś obok was. Razem szybciej zrealizujecie marzenia. Stwórzcie wokół siebie symbole, które będą przypominać o nakreślonym celu. Wypracujcie rytuały, które nie pozwolą wam zboczyć z drogi. To wcale nie jest trudne. Macie w sobie wielką siłę sprawczą. Poczujcie jej moc. W odpowiedniej chwili dostrzeżecie pomocnych wam ludzi. Wystarczy, że będziecie uważni.
dr Bożena Ryczkowska
Komentarze do artykułu: Przygnębienie