Amigdalina - fakty i mity

Data dodania: 2010-09-25 13:31:28, Dodane przez: Kuba
Wyświetlony 3169 razy, Komentarzy: 0

Oryginalny obraz: http://www.tjsupply.com/images/project6.jpg

Pewien naukowiec z amerykańskiej Agencji ds. Żywności i Leków ( FDA) stwierdził kiedyś, że letril zawiera „wolny” cyjanowodór i dlatego jest trujący. Czy oby to napewno prawda?

Cząsteczka letrilu nie zawiera „wolnego” cyjanowodoru. Gdy letril w obecności wody zetknie się w komórce złośliwej z enzymem zwanym betaglukozydazą, to przy braku enzymu blokującego (rodanazy) zostaje rozłożony na dwie cząsteczki glukozy, jedną cząsteczkę aldehydu benzoesowego oraz cząsteczkę cyjanowodoru (HCN). Betaglukozydazę zawierają w wielkiej ilości jedynie komórki rakowe. W całym tym procesie chodzi o to, że cyjanowodór zostaje wyprodukowany. Związek ten nie „szybuje” sobie swobodnie w cząsteczce letrilu i jest, ot tak sobie, uwalniany. On musi zostać utworzony. Tylko enzym o nazwie betaglukozydaza – i tylko on – jest zdolny do wytworzenia cyjanowodoru z cząsteczki letrilu. Jeśli w ciele nie występują komórki nowotworowe cyjanowodór nie powstaje z letrilu.

Prawdą jest natomiast, że letril zawiera tylko resztę kwasu cyjanowodorowego (CN). Taka sama reszta, czyli rodnik znajduje się w owocach czarnej jagody, borówek, truskawek i w witaminie B12. Nikt nigdy nie słyszał o zatruciu cyjankiem po spożyciu witaminy B12 ( dopuszonej oficjalnie do obiegu handlowego przez FDA) lub borówek – ponieważ nie są one trujące. Reszta kwasu cyjanowodorowego (CN) i kwas cyjanowodorowy to dwie zupełnie różne substancje chemiczne, podobnie jak czysty sód (Na+) – jedna z najbardziej trujących substancji znanych człowiekowi – oraz chlorek sodu (NaCl), czyli sól kuchenna, są dwoma zupełnie różnymi substancjami.

Skoro tak jest, to skąd wzięła się informacja, że letril zawiera „wolny” związek cyjanowodoru? Głosiła tak Agencja ds. Żywności i Leków (FDA).

źródło: „Terapia metaboliczna witaminą B17″